حضور اكثريتي اصولگرايان طي سال‌هاي گذشته در نهادهايي كه مستقيماً با رأي مردم انتخاب مي‌شوند،‌ مرهون مؤلفه‌هايي نظير شعارها و عملكرد آنها و اقبال عمومي به‌سوي اين طيف بود.
اما عامل چشمگيرتر كه كمبود آن در انتخابات دور سوم شوراهاي شهر به‌طور كامل براي جريان پيروز اين روزهاي جامعه ايران آشكار شد،‌ ائتلاف و يكپارچگي بود كه البته برخي از آن با عنوان راهبرد رقابتي ياد مي‌كردند ولي خيلي زود مشخص شد كه اقبال ايرانيان به جريانات يكپارچه كه تنها در جست‌وجوي خدمت دوشادوش ملت هستند، راهبردي است كه نقش كليدي دارد.

تاكيد بر ائتلاف و يكپارچگي براي حضور در رقابت‌هاي انتخاباتي زماني در حد شعار بيشتر خود را نشان مي‌داد و امروز ديگر بدون در نظر گرفتن آن نمي‌توان به‌راحتي به پيروزي فكر كرد.

هرچند كه برخي‌ها اين اصل عقلاني پذيرفته شده را با انجام برخي اقدامات اندكي پيچيده مي‌كنند تا جايي كه پايان كار با پيروزي ممكن است سخت‌تر به نظر ‌آيد، پس بهتر كه اصولگرايان به يك ائتلاف خالصانه و به‌دور از پيچيدگي‌هاي معمول بينديشند نه به فرمول‌هاي پيچيده و راهكارهاي تو در توي محافل سياسي.

در جلسات مختلف به‌ويژه خصوصي‌ترها از زبان احمد توكلي كه براي اصولگرايان نقش ريش سفيدي را ايفا مي‌كند، اصولگرايان انتقاداتي را متوجه خود ديده و شنيده‌اند كه عمده آن توجه و هشدار نسبت به ميزان نفوذ و تأثير اين جريان در ميان مردم و احتمال خدشه‌دار شدن چهره آنها نزد افكار عمومي به دليل بروز اختلافات هرچند پيش پا افتاده و ساده است.

برای خواندن متن کامل اینجا کلیک کنید!(البته لطفاْ)