بسم الله الرحمن الرحیم

امام صادق علیه‏السلام :

ما اَنْعَمَ اللّه‏ُ عَلى عَبْدٍ مِنْ نِعْمَةٍ فَعَرَفَها بِقَلْبِهِ وَ حَمِدَ اللّه‏َ ظاهِرا بِلِسانِهِ فَتَمَّ کَلامُهُ حَتّى یُؤْمَرَ لَهُ بِالْمَزیدِ؛

چون خداوند به بنده‏اى نعمت بدهد و او آن را قلبا قدر بشناسد و به زبان سپاس بگوید، هنوز سخنش به پایان نرسیده، فرمان افزایش نعمت براى وى صادر مى‏شود.

شکر نعمت، نعمتت افزون کند*

یادآوری نعمت های مادی و معنوی برای ترغیب به شکر و تحذیر از کفران از سنت های الهی است که توسط پیامبران صلی الله علیه و آله اعمال می شود. به نمونه های زیر توجه کنید:
*حضرت هود به قوم خود، یعنی عاد فرمود: واذکروا اذ جعلکم خلفاء من بعد قوم نوح وزادکم فی الخلق بسطه فاذکروا آلاء اللّه لعلکم تفلحون[اعراف/69]
*حضرت صالح به قوم خود، یعنی ثمود فرمود: واذکروا اذ جعلکم خلفاء من بعد عاد وبوّاءکم فی الارض تتخذون من سهولها قصورا و تنحتون الجبال بیوتا فاذکروا ءالاءاللّه و لاتعثوا فی الارض ‍ مفسدین[اعراف/74]
*حضرت موسی علیه السلام به قوم خود، یعنی بنی اسرائیل فرمود: و اذ قال موسی لقمه یا قوم اذکروا نعمه اللّه علیکم اذ جعل فیکم انبیاء و جعلکم ملوکا و ءاتیکم ما لم یؤ ت احدا من العالمین[مائده/20]

ذکر و شکر و تحدیث مقدمه نعمت است
خدای سبحان برای این که انسان به کیفر عدل مبتلا نشود پیوسته با تعبیرهای گوناگون به او گوشزد می کند که به یاد نعمت حق باشید؛ گاهی با تعبیر (اذکروا) و گاهی با لفظ (اشکروا) و گاهی هم می فرماید: و اما بنعمه ربک فحدث .
 روشن است که ذکر و شکر نعمت و تحدیث و بازگویی آن ، چون ذکر نعمت و حدیث از آن ، زمینه شکر نعمت را فراهم می کند و مقدمه ای برای بجا صرف کردن آن است .


ادامه مطلب ...