نویسنده: مهدی قمصریان - شنبه ٢٤ اردیبهشت ۱۳٩٠
چند روز پیش بود که برای انجام کار اداری به ساختمان اصلی یکی از دستگاه های دولتی مراجعه کردم. هرچند در آن مجموعه دوستی قدیمی داشتم اما ترجیح دادم مانند سایر ارباب رجوع پیگیر کار شوم.
به اتاقی که باید کار من توسط یکی از کارکنان حاضر در آن انجام می شد، وارد شدم اما با کمال تعجب دیدم که هیچ کس در اتاق حاضر نیست.
ناگهان فردی از پشت سر و هنگام عبور از راهرو به من نهیب زد که : "آقا وقت نماز است!" با تعجب و دلخوری به او گفتم : "تا نماز که نیم ساعت باقی مانده؟ .. حالا کی برمیگردن؟" که در پاسخ شنیدم: "شاید ساعت 2 برگردند شایدم هم از نماز برن خونه!!"
عکس تزیینی است
دیزالو به:
ادامه مطلب ...
