از تعاریف مشهورى که جامعه شناسى و روان شناسى از انسان ارائه مى دهد "حیوان نمادساز" است. نماد کلیه علایم وضعى و قراردادى است که انسان ها در قالب آن ها با همدیگر در ارتباط عاطفى و ذهنى قرار مى گیرند و محتویات باطنى خویش را به یکدیگر انتقال مى دهند و از این طریق بر رفتار و منش هم تأثیر مى گذارند. نمادها اغلب جنبه ذهنى و انتزاعى دارند و هرکسى در جریان زندگى از طفولیت به تدریج آن ها را مى شناسد و در خود درون فکن مى کند تا حدى که آن نمادها به اجزاى ذهنى و معنوى شخصیت او مبدل مى شوند، به طورى که هر نوع فعالیت ذهنى و تصورات عقلى و تفکر و تخیل به کمک نمادها و سمبل ها انجام مى پذیرد. ا

یرانیان با فرهنگی چندهزارساله در بهره برداری از مقوله نمادسازی فوق العاده توانمند هستند. یکی از صحنه های بروز این توانمندی پایان سال شمسی و آغاز سال شمسی دیگر است که ایرانیان آن را با نام جهانی "نوروز" جشن می گیرند. از جمله ملاحظات مهم در این جشن سراسری بکارگیری نمادهایی با نام "هفت سین" است تا آنجا که کمتر خانه ایرانی است که درآن سفره ای رنگارنگ با این هفت سین پهن نشود.

همین موضوع بهانه ای است تا شایسته باشد در آستانه سال جدید و در کنار هفت سین کهن ایرانی، " هفت سین نورانی" از سفره قرآن کریم را مرور کنیم.

هفت سین قرآنی کدامند؟

برای خواندن ادامه مطلب روی لینک کلیک کنید


ادامه مطلب ...